Öykü Hâli

  “Aşkım ne diyorum biliyor musun? Bence sen tam bir pisliksin.”  “Bence de sen tam bir Kezbansın.”  “Gerçekten söylüyorum, öylesin.”  “Bak gene başlıyoruz.”  “Hayır aşkım, ben sadece bir değerlendirme yapıyorum.”  “Offf, yine mi? Bak ben sana bir şey söyleyeyim mi? Şu geleneksel cumartesi günü kavgalarımızı senede bir kutlayalım, ne dersin?”  “Olur ama bu bir şeyi değiştirmez.”  “Maç başladı sayın seyirciler! Yeni bir boşanma coşkusuyla karşı karşıyayız. Oyuncularımız ısınıyor gördüğünüz gibi. Bol gollü bir karşılaşma olsun dileğiyle... Ben evin kocası ve yorumlarıyla bize renk katacak olan sevgili karım... Ne diyorsunuz hanımefendi, maç zevkli olacak sanırım? Hahaha!”  “Tadına doyamayacaksın.”  “İnan şu an bu mesele nasıl bitecek çok iyi biliyorum. Girmeyelim bu kavgaya ne olur, yalvarıyorum sana. Bana bunu neden yapıyorsun? Bak ayaklarına kapanıyorum, bırak beni ne olur; ‘Ah karı, zalım kari, bıraksana yakami, bıraksana yakami!’”...

 “İki saattir kaynamıyor. Ben başında durmasaydım, biraz odayı toplasaydım hemen taşardı, tüpü mahvederdi. Kaynama tamam mı, kaynama! Ben birazcık gidip dinlenmeyeyim.” “Ne oldu aşkım, neye söyleniyorsun yine?” “Süt diyorum, bir türlü kaynamadı.” “Süte mi kızıyorsun?” “Evet, süte! Kaynasaydı gidip biraz uzanacaktım ama kaynamadı işte, bir türlü kaynamadı. Kaynama sen.” “Valla helal olsun sana, sütte bile leke buldun ya.” “Sanki üstüne alındın beyefendi. Kendini sütün yerine mi koydun sen?” “Evet, ben sütü çok iyi anlıyorum. Aynısını hep bana yapıyorsun. Garibim ne kadar üzülmüştür şimdi. Kıyamam ben sana, kötü mü davranıyor bu? O kötü bir kadın.” “Üzüleceğine, sütün başında iki dakika dursaydın ben de gidip biraz dinlenirdim.” “Ben çok yorgunum, bakamam.” “Tabii, beyefendi oturmaktan yoruldu, uzandı biraz. Ne yapsın, zor, çok zor. Hem kaynatmıyorum, anladın mı, kaynatmıyorum! Hatta döküyorum. Bak, görüyor musun? Aynen böyle.” “Sen hastasın kızım, hasta. Ne yiyip içeceğiz şimdi biz?...