Kaymakam Bedir
Yazdığım -Sadık Köpek- Kitabından bir bölüm … ………… Bizim Bedir var ya. Hani o garibanlığına acıdığımız. Yeni bir gömlek giydiğinde de “Ne o lan. Kaymakam mı oldun!” dediğimiz. O işte. Bir oğlu vardı, duldu. Geçen yıl yeniden evlendi. Çok mutluydu. Yeni kekliğine her gün şarkılar söylüyordu. Oğlu da uçak mühendisliğini kazanmış diyorlar. Şeytanın bacağını kırmış sonra da köyden kovmuştu Bedir. Şeytan çok içerlenmişti. Nazar vardı zaten şeytanın üstünde. Her yerde ondan bahsedilince olacağı buydu. Ne olacaktı tabi? Göze gelecekti. Başkaları öyle miydi? Her şeylerini saklıyorlardı herkesten. Saf şeytan, hiçbir şeyi kimseden saklamaz, neyi varsa ortaya fazlasıyla dökerdi. Hatta kendisiyle ilgili olmayan konularda bile o suçlanırdı. O da hava olsun diye kabul ederdi. Biraz şöhret budalasıydı. İsmi her yerde geçsin isterdi. Adı çıkmıştı bir kere; başka kime değecekti ki nazar? Tabii ki ona. Gizlediği tek şey badem gözleriydi. Herkes "kör şeytan" diyordu onun için. Bil...