Aynı Bokun Laciverdi
“Vraak! Karıcığım neredesin?” “Buradayım hayatım, çabuk gel bak neler oluyor! Bir görsen inanamayacaksın.” “Ne oldu gene?” “Baksana, prenses kurbağayı öpüyor.” “Piii! O pis dudaklarıyla öpüyor. Lan o kurbağada da ne mide varmış! Allah belanızı versin!” “Dur aşkım dur, o kurbağa eskiden bir insanmış; öperse yeniden insan olacakmış. Çok merak ediyorum. Hadi öp artık!” “Nasıl yani? Yeniden çirkin ve kirli bir yaratık… Bööö.” “Niye öyle diyorsun? Onlara göre de onlar güzel, biz çirkiniz.” “Başkasına olunca empati saçıyorsun. Bize gelince vır vır vraak!” “Ya dur aşkım lütfen, kaçırmak istemiyorum. Duyduğuma göre insan, prens olacakmış. Masal gibi değil mi ama?” “Prens mi? Vahaha! Aynı bokun laciverdi… Ne halin varsa gör… Ben dışarı çıkıyorum.” “Tamam hayatım.” “Dışarıda teleme peyniri gibi sinekler var diyorlar, istersen seninle baş başa ha, ne dersin?” “Hayır aşkım, ben bunu kaçıramam.” “İyi, ne halin ...