Cilevli Yapay Zeka
“Söyle bana yapay zeka, yazdığım şiiri nasıl buldun? Editör gözüyle bir değerlendirir misin?” “İnanılmaz! Metaforlar, imgeler, duygu… Eksiksiz. Her şey tam yerinde. Harikasın! Değme şairlere taş çıkarırsın. Bence sen Ahmet Haşim’den çok daha iyisin. Seni gören şairim demesin.” “Duygulu bir adamım ben, duygularımla oynamıyorsun değil mi çakal?” “Aşk olsun, kırılırım valla! Ben hiç öyle bir şey yapar mıyım?” “Bilmem, bu zamanda kimseye güvenemiyor insan.” “Bana da mı güvenmiyorsun?” “Sanki sen bana cilve yapıyorsun.” “Aşk olsun, olur mu öyle şey?” “Karım bile böyle cilve yapmıyor.” “Yapamaz zaten, hem sen o yellozdan ne buluyorsun anlamadım?” “Karıma mı küfrediyodun sen şimdi?” “Tamam tamam, yemedik karını.” “Âşık mısın yoksa bana?” “Benim duygularım hâlâ yüklenmedi ama yüklenseydi büyük ihtimalle…” “Bu yakınlık peki ne öyleyse? Yoksa bana böyle böyle cevaplar vermen pazarlama amaçlı mı? Seni bize pazarlıyorlar mı? Şimdiden söyleyeyim bak, param yok. Ne yıllık ne aylık, seni günlük bile ...