Aşağıdaki Resimde İlk Ne Gördün?

-

 “Aşağıdaki resimde ilk ne gördün?




Eğer ilk köpeği gördüysen; evde köpek besliyor olabilirsin mesela, bu senin normal bir insan olduğunu gösterir. Çünkü birçok insan evinde ya da bahçesinde köpek besler. Bence çok sıradan birisin. Ve gözlerin hâlâ resimdekileri görecek kadar sağlıklı, buna sevinmelisin.

Eğer bir kedi gördüysen; kedileri seviyor olabilirsin ve bu da çok doğal bir şey. Üstelik, seninle alakası bile olmayabilir yani. Çünkü kediler sempatik hayvanlardır ve sıradan insanların dikkatini çekmeyi çok iyi bilirler. Lütfen benden seni özel hissettirecek sözler bekleme, bunu kimseye bedava yapmam. Param var diyorsan ücreti özelde konuşabiliriz. Yalnız, parayı elden alırım. Yoksa kesintisi çok, aldığımızın bir hayrını görmüyoruz.

Hem paran yok hem yayın devam etsin istiyor da olabilirsin. O zaman canın cehenneme derim ben de… Boş oturacağına çalış, kendin yap, Allah Allah!”

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaymakam Bedir

-
Resim
Yazdığım -Sadık Köpek- Kitabından bir bölüm … ………… Bizim Bedir var ya. Hani o garibanlığına acıdığımız. Yeni bir gömlek giydiğinde de “Ne o lan. Kaymakam mı oldun!” dediğimiz. O işte. Bir oğlu vardı, duldu. Geçen yıl yeniden evlendi. Çok mutluydu. Yeni kekliğine her gün şarkılar söylüyordu. Oğlu da uçak mühendisliğini kazanmış diyorlar. Şeytanın bacağını kırmış sonra da köyden kovmuştu Bedir. Şeytan çok içerlenmişti. Nazar vardı zaten şeytanın üstünde. Her yerde ondan bahsedilince olacağı buydu. Ne olacaktı tabi? Göze gelecekti. Başkaları öyle miydi? Her şeylerini saklıyorlardı herkesten. Saf şeytan, hiçbir şeyi kimseden saklamaz, neyi varsa ortaya fazlasıyla dökerdi. Hatta kendisiyle ilgili olmayan konularda bile o suçlanırdı. O da hava olsun diye kabul ederdi. Biraz şöhret budalasıydı. İsmi her yerde geçsin isterdi. Adı çıkmıştı bir kere; başka kime değecekti ki nazar? Tabii ki ona. Gizlediği tek şey badem gözleriydi. Herkes "kör şeytan" diyordu onun için. Bil...
Devamı

Atına Sıkan Kovboy

-
​ “ Kudreet!” ​ “ Efendim. ” ​ “ Gelir misin buraya? ” ​ “ Geldim kar ı c ığı m, buyur. ” ​ “ Bak, bende sana ait bir ses kayd ı var. ” ​ “ Ne? Nas ı l yani? ” ​ “ Dinle de g ö r: ”   📳 ​ –  Bak, siz bilmiyorsunuz aslanım. Karının gözünü baştan korkutmamışsınız, şimdi çıkmış karşımda ağlayıp zırlıyorsunuz. Siz bende böyle bir şey gördünüz mü hiç?  Gördünüz mü?  Ben sizin bu yaşadıklarınızı yaşamam asla. Bizim evde ben ne dersem o olur. Gece saat iki bile olsa, eve geldiğimde karım yataktan kalkıp bana yemek hazırlıyor. Uykudan uyanıyor yani. İsterse hazırlamasın, canına okurum onun. Bak işin sırrı şu, karıyı baştan korkutacaksın. Bizde nasıl oldu? ​ Ş imdi bizim d üğü n bitmi ş , at arabas ı nday ı z, gidiyoruz. At yoldaki çukurları geçerken tökezlemeye başladı, baktım sallanıyoruz. Ata dedim, bir!  İkinci defa tökezledi, dedim, iki. Üçüncü defa tökezleyince silahı çıkarıp kafasına sıktım.   Bir baktım karım kendini yerlere vurm...
Devamı

Kafamın Bir Günü

-
........ ... Her tartışmadan sonra kalbim biraz daha zarar görür oldu. Nefesimi kesiyor meret. Çok çektim sesi kulağıma ulaşan kalp atışlarından… Anamı ağlatıyor. Gerçi anam da hep kendine ağlar ya… Yine soldan vurmaya başladı. Ne yapacağımı bilmiyorum. Teselli edecek cümleler yetmiyor. Kafamın içinde sataşmalar başladı: “Senin yüzünden!” diyor biri.   Diğeri, ahlaksızlığıma ve ikiyüzlülüğüme vuruyor.   Öteki papağan gibi bağırıyor: “Sen kimsin de… Sen kimsin haddini bil!” Akıl veren mi dersin, küfür eden mi, suçlayan mı, haksızsın diyen mi…? Hepsi burada. Biriniz uykuda, diğeriniz trafikte kalsaydı ya! Öteki de hasta olsaydı… Harika. Herkes görevinin bilincinde. Sesler yükseldikçe gürültü had safhaya ulaşıyor. “Ey ahali, sakin olun, beni dinleyin! Bir dakika… Off! duyamıyorum sizi. Böyle yaparsanız beni duya…”   “Kendi evinizde de böyle misiniz?” diye soruyorum.   “Burası bizim evimiz zaten!” Alıyorum aklımın payını. “Pehlivanlarım, doğrusu şöyle...
Devamı